Ik neem je even mee….
Voordat ik het modellenbureau Intermodel in Rotterdam binnenstapte was ik er zeker 30 keer langsgelopen. Aangespoord door mijn omgeving die van mening was dat ik een model in de dop was, klaar om ontdekt te worden.
Zelf stond ik echter mijlenver af van dat besef, ik was 15 jaar en een hoopje onzekerheid. Voluit lachen was een ding, want ik vond dat ik een overbite had en vrouwelijke vormen lieten op zich wachten. Als ik foto’s van mezelf zag, zag ik een iemand waarvan ik ver afstond. Alsof het meisje op de foto me vaag bekend voor kwam.
Omdat ik zo vaak langs het modellenbureau was gelopen voor dat ik uiteindelijk naar binnen stapte, had ik ontdekt dat op maandagmorgen er niet veel mensen in en uit liepen.
Oké maar even een deep dive, waarschijnlijk werd het toch niks.
Dan was ik er maar vanaf en kon ik naar de mensen op me heen vertellen dat ik het echt had gedaan; bij een van de meest gerenommeerde modellenbureaus toendertijd van Nederland, Inter Model binnen te stappen.
Dat ik lef had gehad en dat het daarbij zou blijven.
Zo stond ik ineens op maandagmorgen binnen. Ik kon niet meer terug want alle blikken waren op mijn gericht. Ik werd niet echt met open armen ontvangen, verre van dat en de map met foto’s die ik mee had, werd zonder pardon afgeserveerd en belanden in de kliko bak. Ik werd wat te zwaar bevonden en ik bungelde aan de ondergrens van de lengte die je als fashion model moest hebben. Maar de molen ging vanaf dat moment wel draaien. Fotoshoots werden gepland, portfolio werd opgebouwd.
Als 16-jarig meisje reisde ik alleen naar Milaan, Tokio, München, Parijs en Düsseldorf met een castings-map onder m’n arm en een lijst met adressen van castingsbureaus. De concurrentie was moordend, ik kreeg ja’s, maar ook genoeg nee’s.
De meeste ja’s kreeg ik als model voor badkleding en ondergoed omdat ik met mijn lengte van 1.73 niet lang genoeg was om fashion model te worden. En laat dat nou net modellenwerk zijn waar een meisje van 16 jaar heel onzeker van wordt. Daar sta je dan voor een wildvreemde fotograaf die je keurt van kop tot teen terwijl je daar in je ondergoed blu staat te zijn.
Vaak genoeg eenzaam en verdrietig eindigde mijn dag onder de lakens in een hotel. Klinkt was triest maar mooier kan ik het niet maken, zo heb ik het ervaren. Ik ventileerde mijn gevoelens niet naar mijn ouders en toenmalig eerste vriendje. Zij waren immers trots op mij, mijn bankrekening vulde en ik kwam immers op de mooiste plekken?
Als ik in Nederland was moest ik iedere vrijdagmiddag bij het modellenbureau en public op de weegschaal! Natuurlijk was ik altijd tot weer wat te zwaar. Best bizar toch dat dat toen zo ging? Ik schaamde me kapot als ik aangekomen was en dat terwijl ik bij iedere hap die ik nam nadacht.
Niet zo gek dus dat ik dat er vanaf die tijd voor mij er een lading op eten kwam te liggen en ik het modellenwereldje bij mijn dochter nooit gepromoot heb.
Als ik in die tijd van mezelf mocht eten nam ik er echt de tijd voor. Maakte ik er een feestje van. Daar is de gewoonte, bijna een ritueel ontstaan langzaam en met volle attentie te eten. Waarom snel eten, ik wilde er zo lang mogelijk over doen en dat doe ik nu nog.
Pas jaren later las ik dat de Dai Lama na iedere hap z’n bestek neerlegt om heel langzaam en met focus te eten waardoor zijn spijsvertering optimaal werkt, eigenlijk was ik dus een voorloper …
Nou is bij iedere hap je bestek neerleggen en langdurig na te genieten van iedere bite die je neemt wat extreem, maar ik moet toegeven dat het regelmatig voorkomt dat mijn familie al van de tafel is opgestaan terwijl mijn bord nog halfvol is.
Wat heb je op je bord liggen? Kun je daar met dankbaarheid naar kijken? Welke kleur, welke structuur, hoe ruikt het en hoe ligt het gepresenteerd op je bord?
Eten is genieten, ik ken maar weinig mensen die daar niks om geven. Maar wat stoppen we in onze mond? Wat levert jou, naast het activeren van je smaakpupillen, de juiste brandstof om je lijf optimaal te kunnen laten functioneren? Ik gebruik nooit het woord dieet. Dat doet mijn altijd denken aan vermageringsdiëten.
Liever daarom voedingspatroon. Er zijn heel veel verschillende voedingspatronen waar je profijt van kan hebben el gelang je behoeftes die veel verder gaan dan een paar kilo’s afvallen zoals bijvoorbeeld (uitzonderlijke) sportprestaties te kunnen leveren of meer afgestemd op een lang en gezond leven.
Binnen mijn signature training On Top of Your World is intuïtief eten een onderwerp dat uitgebreid aan bod komt.
In liefde,
Karen
Photocredits Harold Pereira